Page 255 - BizimKöylerimiz

yıllarca köyden topladığı halıları kimi zaman toptancılara, kimi zaman perakende- Dursun Muhtar, ‘Bu köyde
nüfus 480 ancak çevredeki
cilere sattığını anlatıyor. Zamanla bu halılara duyulan ilginin azalmasının nedenini sitelerle birlikte 5.000’i
tek cümlede özetliyor: “Türkiye’nin birçok yerinde halı dokudular ama hazır iple, buluyor. Babamın
ama fabrika boyasıyla… Öyle olunca talep bitti.” muhtarlığında Çökertme
de buraya bağlıydı.’ diyerek
Bozalan’ın sınırlarını
O esnada Hasan Tahsin (Yavuz) Amca söze girerek gururla eşinin 1978’den bu zihnimizde şekillendiriyor.
yana halı dokuduğunu anlatıyor ve geçmişe özlemini, “Eskiden dokuduklarıyla
düğün yapıyorlardı, yer alıyorlardı, ev yapıyorlardı. Şimdi bu yok artık. Artık ancak
emekli olan idare ediyor.” sözleriyle paylaşıyor. Duyduklarımız, Milas halısının
bir zamanlar Bozalan halkı için ne kadar önemli bir geçim kaynağı olduğunu bir
kez daha anlamamızı sağlıyor. Ardından, bizi evine davet ediyor. Davetini geri
çevirmeyip bugüne tutunmaya çalışan Milas halısına dair detayları öğrenmek için
peşine takılıyoruz.

Kapıda bizi patili dostumuz karşılıyor; onu selamladıktan sonra içeri adım atıyo-
ruz. Gülüren (Yavuz) Abla, sıcak bir gülümsemeyle bizi kapıdan içeri buyur ediyor
ve hiç vakit kaybetmeden tezgahın başına geçerek bir yandan ilmekleri atıp
keserken diğer yandan anlatıyor: “Milas halısı, buranın hanımlarının dokuyuşuna
göre değişir. İpleri önceden alır, kendimiz boyarız. Şu iplerin yarısını satın aldım;
yarısını palamutla, çamurla, cevizle, narla ve kök boyasıyla kendim boyadım.” İp-
leri nasıl boyadığını merak ediyoruz. Sabır ve ustalık gerektiren süreci anlatırken,
“Narı bir otla kaynatıyoruz. Sonra güneşe seriyorsun, üst tarafını çeviriyorsun, o
da güneşi görüyor bir haftada ancak rengini alıyor.” diyor. Bir halıyı dokumanın

251