Page 63 - BizimKöylerimiz

köyde biz evveli okurken… Öğretmen buradaydı, biz kahveye gelemezdik. Şimdi
babasıyla oğlu yan yana oturuyor kahvede… Oyun oynuyorlar. Ama biz kahveye
çıkmazdık. Olmazdı.” Bugünün alışkanlıklarını geçmişin kurallarıyla karşılaştırıyor.

Mehmet Emin Hoca’nın aydınlattığı yol sayesinde eğitimin hem dün hem bugün
Çamköy halkı için hep öncelikli olduğunu anlıyoruz. Köyün kalbinin attığı bir
diğer nokta da çınarın gölgesi. Sohbetlerimizin satırları arasında sürekli ya eğiti-
me ya da o çınarın izine rastlıyoruz çünkü. Zaman zaman eskiler, dayanışmanın
azaldığından, komşulukların eskisi gibi olmadığından yakınsa da bugün hâlâ
köyün insanları arasında köklü bir bağ olduğunu da hissetmemek mümkün değil.
Meydanda hoşbeş ettiğimiz herkesle vedalaştıktan sonra, köyün dar sokakların-
da kısa bir gezintiye çıkıyoruz. Eskimiş, harabe taş evler dikkatimizi çekiyor. Dar
sokaklardan geçerken bizi meraklı ama sevecen gözlerle izleyen teyzelere gü-
lümsüyor, sevgiyle el sallıyoruz. Yol bizi tekrar meydana getiriyor. Çınarın önünde
durup bu ağaca ve onun gölgesinde büyüyen bu köye bir teşekkür bırakıyoruz.

Kıbrıs Barış Harekatı Gazisi,
Milas’ta Gaziler Derneği’nin
ilk kurucularından Yaşar Özer,
köydeki eğitim geleneğini
farklı bir pencereden
anlatıyor: ‘Ya bu köyde biz
evveli okurken… Öğretmen
buradaydı, biz kahveye
gelemezdik.’ Bugünün
alışkanlıklarını geçmişin
kurallarıyla karşılaştırıyor.

59